Opublikowano Dodaj komentarz

Bardzo, bardzo chcę… o pożądaniu

Pożądamy rzeczy, które dają nam przyjemność i status, ludzi, którzy spełniają nasze fantazje i podnoszą nasz status społeczny. Pożądamy z miłości, ale jednocześnie pożądamy.

Jak wiele jesteśmy gotowi zrobić, aby uzyskać to, czego chcemy? I dlaczego tak naprawdę tego chcemy? Czy jest to nasza prawdziwa potrzeba, czy tylko zachcianka? Zadaj sobie te pytania, zastanawiając się nad poniższymi kartami emocji, stworzonymi przez psycholog Katarzynę Miller i dziennikarkę Joannę Oleksik.

Czym jest pragnienie…

… Silnie pragnąć czegoś lub czuć do kogoś pociąg fizyczny – tak mówi słownik. Nauka wykazała, że pożądanie jest związane z układem dopaminowym w mózgu, czyli prościej mówiąc – z układem nagrody lub przyjemności. Pragniemy rzeczy, które dają nam przyjemność i status, ludzi, którzy spełniają nasze fantazje i podnoszą nasz status społeczny. Pożądamy nie tylko z miłości, ale także z pragnienia. Chcemy mieć, posiadać i cieszyć się czyjąś obecnością. Kiedy pożądamy innej osoby, doceniamy ją i cieszymy się nią, ale jednocześnie uprzedmiotawiamy ją. Kiedy czegoś bardzo mocno pragniemy, z jednej strony pozwalamy, by to pragnienie nas zdominowało, a wszystko inne staje się mniej ważne, co pozwala nam pokonać wszelkie przeszkody na drodze do upragnionego celu. Możemy narazić się na wstyd, upokorzenie, gniew lub dezaprobatę innych ludzi. W rzeczywistości możemy nawet łamać zasady i normy. Kiedy jednak osiągniemy cel i obiekt staje się nasz, często podporządkowujemy go sobie. W pewnym sensie, jeśli jest to środek, a nie cel, nie ma dla nas żadnej wartości. Psychologowie ostrzegają, że jesteśmy bliscy uzależnienia od pożądania. Dzieje się tak dlatego, że stajemy się zależni nie od przedmiotu pragnienia, ale od nagrody za jego zdobycie.

Pożądanie w miłości. To, co sprzyja namiętnościom, niekoniecznie służy harmonii…

Dlaczego potrzebujemy tego uczucia?

Z biologicznego punktu widzenia pożądanie jest niezbędne dla długowieczności gatunku. To jest instynkt. Emocjonalnie (i semantycznie) pragnienie wspiera nasze pragnienia i jest naszym wewnętrznym motywatorem i inicjatorem. Mówi nam, co jest dobre, i uzdalnia nas do wprowadzania tego w czyn.

Zadanie.

Czy kiedykolwiek miałeś silne pragnienie kogoś lub czegoś, co stało się twoją obsesją? O czym to było? Jak sobie z tym poradziłeś? Czy uważasz, że masz skłonność do zbyt bezrefleksyjnego traktowania swoich pragnień i potrzeb?

Jeśli często odczuwasz silne pragnienia, zastanów się, czy ten stan wywołuje u Ciebie euforię czy lęk. Czy wynika to z miłości, czy z chciwości?

A może od jakiegoś czasu nie jesteś w stanie nic zrobić? Nic szczególnie szczęśliwego, radosnego lub ekscytującego? Czy Twoje marzenia przygasły i czy wyznaczanie nowych celów nie jest już siłą napędową? Może to być oznaką zmęczenia, wypalenia zawodowego lub poważnych wahań nastroju. Jeśli taka sytuacja trwa nadal, należy porozmawiać z bliską osobą lub poszukać profesjonalnej pomocy.

Bardzo, bardzo chcę…

Pożądamy rzeczy, które dają nam przyjemność i status, ludzi, którzy spełniają nasze fantazje i podnoszą nasz status społeczny. Pożądamy z miłości, ale jednocześnie pożądamy.

Jak wiele jesteśmy gotowi zrobić, aby uzyskać to, czego chcemy? I dlaczego tak naprawdę tego chcemy? Czy jest to nasza prawdziwa potrzeba, czy tylko zachcianka? Zadaj sobie te pytania, zastanawiając się nad poniższymi kartami emocji, stworzonymi przez psycholog Katarzynę Miller i dziennikarkę Joannę Oleksik.

Czym jest pragnienie…

… Silnie pragnąć czegoś lub czuć do kogoś pociąg fizyczny – tak mówi słownik. Nauka wykazała, że pożądanie jest związane z układem dopaminowym w mózgu, czyli prościej mówiąc – z układem nagrody lub przyjemności. Pragniemy rzeczy, które dają nam przyjemność i status, ludzi, którzy spełniają nasze fantazje i podnoszą nasz status społeczny. Pożądamy nie tylko z miłości, ale także z pragnienia. Chcemy mieć, posiadać i cieszyć się czyjąś obecnością. Kiedy pożądamy innej osoby, doceniamy ją i cieszymy się nią, ale jednocześnie uprzedmiotawiamy ją. Kiedy czegoś bardzo mocno pragniemy, z jednej strony pozwalamy, by to pragnienie nas zdominowało, a wszystko inne staje się mniej ważne, co pozwala nam pokonać wszelkie przeszkody na drodze do upragnionego celu. Możemy narazić się na wstyd, upokorzenie, gniew lub dezaprobatę innych ludzi. W rzeczywistości możemy nawet łamać zasady i normy. Kiedy jednak osiągniemy cel i obiekt staje się nasz, często podporządkowujemy go sobie. W pewnym sensie, jeśli jest to środek, a nie cel, nie ma dla nas żadnej wartości. Psychologowie ostrzegają, że jesteśmy bliscy uzależnienia od pożądania. Dzieje się tak dlatego, że stajemy się zależni nie od przedmiotu pragnienia, ale od nagrody za jego zdobycie.

Pożądanie w miłości. To, co sprzyja namiętnościom, niekoniecznie służy harmonii…

Dlaczego potrzebujemy tego uczucia?

Z biologicznego punktu widzenia pożądanie jest niezbędne dla długowieczności gatunku. To jest instynkt. Emocjonalnie (i semantycznie) pragnienie wspiera nasze pragnienia i jest naszym wewnętrznym motywatorem i inicjatorem. Mówi nam, co jest dobre, i uzdalnia nas do wprowadzania tego w czyn.

Zadanie.

Czy kiedykolwiek miałeś silne pragnienie kogoś lub czegoś, co stało się twoją obsesją? O czym to było? Jak sobie z tym poradziłeś? Czy uważasz, że masz skłonność do zbyt bezrefleksyjnego traktowania swoich pragnień i potrzeb?

Jeśli często odczuwasz silne pragnienia, zastanów się, czy ten stan wywołuje u Ciebie euforię czy lęk. Czy wynika to z miłości, czy z chciwości?

A może od jakiegoś czasu nie jesteś w stanie nic zrobić? Nic szczególnie szczęśliwego, radosnego lub ekscytującego? Czy Twoje marzenia przygasły i czy wyznaczanie nowych celów nie jest już siłą napędową? Może to być oznaką zmęczenia, wypalenia zawodowego lub poważnych wahań nastroju. Jeśli taka sytuacja trwa nadal, należy porozmawiać z bliską osobą lub poszukać profesjonalnej pomocy.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.